برای کسی که از شلوغی و فضای خیلی توریستی خوشش نمیاد، لزوماً لازم نیست سراغ کشورهای خیلی ناشناخته بره؛ معمولاً انتخاب شهرهای کوچکتر یا مقصدهایی خارج از مسیرهای معروف، تجربه خیلی بهتری میده.
مثلاً در اروپا لیوبلیانا در اسلوونی، گراتس در اتریش، پلوودیو در بلغارستان، لوئیک و فرارا در ایتالیا، لایپزیگ در آلمان و سانتاندر در اسپانیا گزینههای خوبی هستن. این شهرها همچنان معماری، تاریخ، غذا و جاذبههای دیدنی دارن، ولی معمولاً از مقاصدی مثل پاریس، رم، بارسلونا یا ونیز آرامترن.
برای طبیعت و سفر آرامتر هم آلبانی، بوسنیوهرزگوین، مناطق شمالی پرتغال، آزور، بلغارستان و بخشهایی از کرواسی خارج از دوبروونیک ارزش بررسی دارن. البته هیچ مقصد محبوبی کاملاً خلوت نیست و زمان سفر خیلی مهمه؛ مثلاً رفتن در فصلهای کمگردش یا انتخاب شهرهای کوچکتر اطراف یک مقصد معروف میتونه تفاوت زیادی ایجاد کنه.
در آسیا هم چیانگرای تایلند نمونه خوبیه؛ حالوهوای فرهنگی و جاذبههای جذابی داره ولی نسبت به چیانگمای فضای آرامتری داره.
در کل، برای این سبک سفر من بیشتر از اینکه فقط کشور انتخاب کنم، شهر و زمان سفر رو ملاک قرار میدم. گاهی یک شهر کمترشناختهشده در کشوری کاملاً توریستی، خیلی خلوتتر و دلپذیرتر از یک مقصد معروف در یک کشور کمتوریست است.
هنوز پاسخی ثبت نشده
نظرها