اگر ملکی را با قولنامه خریداری کردهاید و فروشنده برای انتقال سند رسمی همکاری نمیکند، در صورتی که قرارداد شما معتبر باشد و تعهد فروشنده به انتقال سند قابل اثبات باشد، معمولاً میتوانید الزام فروشنده به تنظیم سند رسمی را از مرجع قضایی درخواست کنید.
قبل از طرح دعوا، ابتدا باید مفاد قولنامه و وضعیت ثبتی ملک بررسی شود. برای مثال، باید مشخص شود ملک به نام فروشنده است، در رهن یا بازداشت نیست و مانعی برای انتقال رسمی آن وجود ندارد. همچنین اگر در قرارداد برای حضور در دفترخانه تاریخ مشخصی تعیین شده، بهتر است مدارک مربوط به عدم حضور فروشنده نیز حفظ شود.
در صورت فراهم بودن شرایط، خریدار میتواند با ارائه مدارکی مانند قولنامه، رسیدهای پرداخت وجه و سایر مستندات معامله برای پیگیری انتقال رسمی اقدام کند. بسته به وضعیت ملک ممکن است لازم باشد مقدماتی مانند پرداخت بدهیهای مربوط به ملک یا انجام تشریفات ثبتی نیز انجام شود.
نکته مهم این است که صرف داشتن یک قولنامه به این معنی نیست که در تمام پروندهها بدون بررسی وضعیت ملک میتوان مستقیماً حکم به انتقال سند گرفت. اگر ملک مشکل ثبتی داشته باشد، فروشنده مالک رسمی نباشد، ملک در رهن یا بازداشت باشد یا قرارداد با ایراد حقوقی مواجه باشد، مسیر پرونده میتواند متفاوت شود.
بنابراین اگر فروشنده از حضور در دفترخانه خودداری میکند، قولنامه و تمام مدارک پرداخت را نگه دارید و قبل از هر اقدامی وضعیت ثبتی ملک و متن قرارداد را بررسی کنید. در معاملات مهم ملکی، بررسی قرارداد توسط وکیل یا کارشناس حقوقی قبل از طرح دعوا میتواند از صرف هزینه و زمان در مسیر اشتباه جلوگیری کند.
هنوز پاسخی ثبت نشده
نظرها