برای بچه ۴ ساله این رفتار خیلی غیرعادی نیست؛ خیلی از بچهها بهخاطر بو، بافت، ظاهر یا حتی ناآشنا بودن میوهها مدتی مقاومت میکنن. مهم اینه که موضوع رو تبدیل به جنگ سر سفره نکنی.
چند کار معمولاً بهتر جواب میده:
- اصرار نکن فقط یک ذره بخوره. وقتی میگی «فقط یه ذره امتحان کن»، ممکنه بیشتر مقاومت کنه. میوه رو کنار غذای همیشگیاش بذار و اجازه بده خودش تصمیم بگیره.
- مقدار خیلی کم بده. مثلاً یک تکه کوچک سیب یا موز، نه یک بشقاب پر از میوه. هدف اول فقط آشنا شدن با میوهست، نه خوردن مقدار زیاد.
- میوه را جلوی خودش جذاب کن. تکههای کوچک، شکلهای بامزه یا ظرف رنگارنگ برای بعضی بچهها خیلی مؤثره.
- خودت هم جلویش با لذت میوه بخور. بچهها خیلی بیشتر از حرف، رفتار والدین را تقلید میکنن.
- میوه را در موقعیتهای مختلف دوباره ارائه کن. ممکنه یک میوه را امروز رد کنه ولی چند بار بعد قبولش کنه. لازم نیست هر بار با اصرار همراه باشه.
- اجازه بده لمس و بازی کنترلشده داشته باشه. مثلاً بگذار خودش میوه را انتخاب کند، بشوید، پوست بگیرد یا داخل بشقاب بچیند. این کار حس آشنایی ایجاد میکنه.
- از آبمیوه بهعنوان جایگزین اصلی استفاده نکن. بهتره کمکم خود میوه را بپذیره، چون آبمیوه بخش زیادی از مزایای خوردن خود میوه را نداره.
یک روش خوب هم اینه که بهش حق انتخاب محدود بدی:
«موز میخوای یا هندونه؟»
بهجای اینکه بپرسی «میوه میخوری؟»؛ چون جواب سؤال دوم خیلی راحت میتونه «نه» باشه.
و مهمتر از همه، وقتی یک تکه میوه را امتحان کرد و گفت «خوشم نیومد»، لازم نیست باهاش بحث کنی که «نه، خوشمزهست!» فقط بگو: «باشه، شاید امروز دوست نداشتی، یه وقت دیگه دوباره امتحان میکنیم.»
اگر تقریباً هیچ میوهای و حتی بعضی گروههای غذایی دیگر را هم نمیخورد، یا رژیم غذاییاش خیلی محدود شده و روی رشدش اثر گذاشته، بهتره با پزشک کودک یا متخصص تغذیه کودک صحبت کنی تا مطمئن بشید فقط بدغذایی معمولی نیست.
نظرها