چطور کاری کنیم بچه‌مون حرف‌هاش رو راحت‌تر با ما در میون بذاره؟

برای اینکه بچه یا نوجوان راحت‌تر با شما حرف بزنه، مهم‌ترین چیز اینه که احساس کنه قرار نیست بابت حرف‌هاش فوراً قضاوت، سرزنش یا تنبیه بشه. البته روش ارتباط با کودک و نوجوان کمی فرق داره.

برای کودک، وقت گذاشتن و بازی کردن خیلی مهمه. وقتی کودک در حال بازی یا فعالیت روزمره است، راحت‌تر درباره اتفاقاتش حرف می‌زنه. سؤال‌های ساده و باز مثل «امروز چی برات جالب بود؟» بهتر از سؤال‌های پشت‌سرهم و بازجویی‌طور هستن. وقتی هم چیزی تعریف می‌کنه، وسط حرفش نپر و سریع نگو «نباید این کارو می‌کردی»؛ اول بذار کامل حرفش رو بزنه.

برای نوجوان، احترام به حریم شخصی و استقلالش اهمیت بیشتری پیدا می‌کنه. اگر مدام ازش بپرسی «کجا بودی؟ با کی بودی؟ چی شد؟» ممکنه بیشتر فاصله بگیره. بهتره بدونه هر وقت خودش آماده بود، می‌تونه با شما صحبت کنه و قرار نیست برای هر مشکلی با واکنش شدید روبه‌رو بشه. حتی گاهی صحبت کردن در ماشین، هنگام پیاده‌روی یا انجام یک کار مشترک راحت‌تر از نشستن روبه‌روی هم و گفت‌وگوی رسمی است.

در هر دو سن، چند رفتار خیلی مهمه: قولی که به فرزندت می‌دی تا جای ممکن نگه دار، حرفش رو مسخره نکن، احساساتش رو کوچک نشمار و فقط وقتی مشکل پیش میاد سراغ گفت‌وگو نرو. وقتی کودک یا نوجوان ببیند در موضوعات معمولی هم به حرفش گوش می‌دی، اعتمادش برای مطرح کردن مسائل سخت‌تر بیشتر می‌شه.

یک نکته مهم هم اینه که شنیدن به معنی تأیید هر رفتاری نیست. می‌تونی بگی: «خوبه که بهم گفتی، از کارت راضی نیستم ولی بیا با هم ببینیم چطور درستش کنیم.»

در نهایت، بچه‌ای که مطمئن باشه «هر مشکلی داشته باشم، اول گوشم می‌ده و بعد کمکم می‌کنه» احتمال بیشتری داره که در آینده هم مشکلاتش رو با والدینش در میون بذاره.